Tekenboek voor veelbelovende kunstenaars door Quentin Blake en John Cassidy

mei 30, 2013 in Blog bericht

tekenboeken blake dujardin

Het was in eerste instantie door de gelijkenis met mijn eigen boek (wit, vierkant en één kleuraccent) dat ik het ‘Tekenboek voor veelbelovende kunstenaars van Quentin Blake en John Cassidy uit de kast trok in Terpentijn, Leiden (originele titel: drawing for the artistically undiscovered, uitgegeven door Klutz). Ik ben al mijn hele leven fan van het werk van Quentin Blake. Hoe heftig, spannend, eng en gruwelijk het verhaal ook is, de illustraties van Blake (vooral bekend van de boeken van Roald Dahl) maken mij altijd aan het lachen. Leren tekenen met zijn hulp moet dus wel een feest zijn.

Het boek is inderdaad ontzettend grappig. Al bladerend door het boek ontdekte ik dat er meer overeenkomsten zijn met mijn eigen boek (over zen tekenen). De essentie is hetzelfde, de aanpak is iets verschillend. In dit tekenboek wordt vooral getekend vanuit de fantasie. Niet de techniek, maar doen en durven staan centraal. Het uitgangspunt van de werkwijze komt uit de Gung-Ho. Het enige dat ik hier over kan vinden, is dat het verbasterd is van een Chineze term en staat voor  enthousiasme en toewijding.

Het belang van waarnemen (de basis van mijn boek) is niet zozeer het uitgangspunt, het overbrengen van de essentie van het onderwerp wel. Dit kun je doen door je heel goed in de essentie te verplaatsen en vooral door te doen en gebruik te maken van toevallige, spontane creaties. De uitleg lijkt op Sumi-e. De insteek van dit boek is heel anders: door de absurde en humoristsiche opdrachten (zoals het aftekenen van ‘de nerveuze Nufmuts – let op de hysterische oren’) ontstaan er al snel Quentin Blake achtige striptekeningetjes.

Vandaag heb ik het boek opengeslagen en de opdracht die ik zag uitgevoerd. Het werd: Teken bezems, zwabbers, stokdweilen en schrobbers. Uit de ideeenhoek haalde ik ‘in een enorme emmer’ en áfgekeurd exemplaar’ :

img088

De volgende opdracht was”teken penselen en potloden in een glad zonder te spieken (Naar het onderwerp. Precies het omgekeerde van zen tekenen dus) en daarna ‘een robuuste potplant’:

img087

Mijn laatste opdracht bedacht ik zelf naar aanleiding van de tekeningen van Blake: Een driftig, harig monster:

harig monster quentin blake

Lastig, maar superleuk om te doen. Het werd uiteindelijk meer een soort holbewoner.

Dit boek past evengoed in de Zen traditie als dat van mij. Wel blijf ik van mening dat ook hier het Zien de basis blijft van het tekenen. Je moet weten hoe iets eruit ziet, al is het globaal. Het hoeft niet te lijken om de essentie te vangen, maar zonder bewuste waarneming ben bij figuratief tekenen nergens.

Voor kinderen en volwassenen is het boek een heel leuke manier om te tekenen. Google de engelse titel eens op images en je komt de leukste creaties tegen!